19 Eyl 2013

ALZHEİMER... Birer birer unutmak her şeyi...


-"Dünya Alzheimer Günü" yaklaşırken tüm Alzheimer hastaları ve hasta yakınlarını saygıyla anarak-

Hayat akıp giderken
O'na hiç sorulmadı ki;
Çocukluk mu, gençlik mi, yaşlılık mı?
Seçim şansı verilmedi unutmak istediklerine;
Önemli, önemsiz, acı, tatlı, eski, yeni...
"Neyi, ne kadar, ne ölçüde unutmak istersin"
O'na hiç ama hiç sorulmadı ki...
Ailesi, yakınları, çevresi;
Önce kimler unutulacak, 
Kimler hep hatırlanacak,
Bellekten en son hangi olaylar silinecek...
Bilemedi, sezemedi, anlayamadı,
Ne zaman, ne kadar, ne derece,
O'na hiç sorulmadı ki...

Gün geldi O sormak istedi;
Ama artık çok geçti,
Karar verme yetisini yitirmişti.
O'na hiç ama hiç sorulmadı;
Sorsalar bile artık sözcükler tükenmişti,
Kelimeler tükendi, nefes tükendi,
Gözün feri tükendi...
Birer birer unuttu her şeyi:
Unuttu anıları, unuttu kişileri,
Unuttu evini, işini, eşini, unuttu adını bile...
Akıl, mantık yetersiz kaldı, duygular karmakarışık.
Sorular tükendi, cevaplar tükendi,
................
Aylar, yıllar yaşanmadan aktı geçti,
Zaman tükendi, can tükendi...

2 yorum:

  1. Makbule Hanım merhaba, Çok beğendim bu şiiri de... Alzheimer hastalarının yaşadıklarını çok çarpıcı, aynı zamanda çok zarif bir şekilde anlatmışsınız.Her zamanki gibi , bana onları kolluyormuşsunuz duygularını verdi, yansıttı. Gönlünüze, emeğinize sağlık. Dünya Alzheimer Gününde görüşmek dileğiyle sevgiler, selamlar..
    Şenay Topal

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Alzheimer; insan bedeninde, aklında, duygularında, kişiliğinde (çok iyi bildiğiniz gibi) öylesine tahribat yaratıyor ki sevgili Şenay Hanım... Geriye dönüşü yok, ne yazık tedavi şansı yok.
      Güzel görüşlerinize teşekkürler. Rahmetli annenizi saygıyla anıyorum.

      Sil