30 Haz 2015

SAVAŞ VE ÇOCUKLAR...



Dünyanın her yerinde çocuklar...
Yanı başlarında savaş, ateş ve bombalar
Çocuklar habersiz ama yangının ta içinde,
Çocuklar korkulu, gözler kocaman.
Oyun yok, oyuncak yok,
Kuşlar, kelebekler, arkadaşları yok.
Çocuklar yarı aç, yarı tok, bazen susuz.
Gökyüzünde uçaklar, aşağıda bombalar
Ve çocuklar...
Dün'den habersiz, yarınları belirsiz,
Ancak an'ı yaşayan kadersiz çocuklar.
Gözler kocaman, eller ayaklar küçücük
Savaşın ta içinde ufacık çocuklar...

                              Makbule Abalı



20 yorum:

  1. ah! ah! içimin bir yanı hep bu hallerde. aklımın bir köşesi. bu sabah çarşıya indiğimde emniyet müdürlüğünün önünde yine kaçaklar vardı. darmadağın oldum. hele o çocukların gözleri.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yazık 21. yüzyılda savaşlar hala devam ediyor. Ve en büyük tahribat çocuklarda oluyor. Duyarlı insanlar o acıyı içlerinde yaşıyorlar.
      Gözler bir ayna gibi iç dünyayı da yansıtıyor değil mi?

      Sil
  2. En masumu, en temizi onlar...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşke dünyayı da öyle algılayabilseler... Ve onlara daha güzel bir dünya bırakabilsek...

      Sil
  3. Ne acı ki; sağ kalmayı başarabilirlerse o korkuyla ve çocukluklarını asla yaşayamadan büyüyecekler... :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kişiliklerinde ne büyük yaralar açılacak...Çocukken olgunlaşıp birdenbire büyüyecekler...

      Sil
  4. ne yazık de mi onlara. büyüklerin hırsları yüzünden yaşayamayan küçükler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, büyüklerin hırsları çocukların geleceğini karartıyor. Dünyayı yaşanmaz hale getiriyor.

      Sil
  5. Ne yazık ki, şu kahrolası savaşlarda en mağdur olanlar 'çocuklar'.
    O çocukların ne yurtları var, ne kimlikleri, ne oyuncakları!.. Duyguları, ruhları tarumar oldu!.
    Hepimiz çok üzülüyoruz.. Ve ne yazık ki elimizden hiç bir şey gelmiyor!.Tüm bunlara sebep de yine 'İnsanoğlu'. Hemen sınırımızda bombalar patlıyor. Ülke ne hale geldi.. Hani nerede? 'Yurtta Sulh, Cihanda Sulh!' Dört bir yanımız savaş, her yer kaos!.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yüzyıllardır savaşların yeryüzünde yarattığı tahribat insanları başta çocukları perişan etmiş. Gene de ders almamış insanoğlu. Maddi tahribatın dışında ruhsal tahribat da yılların ötesine yansıyor. Bu karmaşık ortamda isyan ediyor insan. Ama sesler ulaşmıyor...

      Sil
  6. Biz bu çocuklardan o kadar çok şey çalıyoruz ki. Belki de bu yüzden fotoğraflarına bakarken bile göz göze gelmemeye uğraşıyoruz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel, ne anlamlı bir yorum. Gözlerimizi kaçırdığımız öyle çok şey var ki. Keşke zaman geçmeden görebilsek...

      Sil
  7. Yanıtlar
    1. Duyarlı insanların içi gidiyor değil mi...? Bir de o çocuklara acımadan kıyanlar var...

      Sil
  8. Savaşın en masum kurbanları onlar.
    Koskoca dünyanın, UNICEF'in falan neden hiç sesi çıkmıyor. İstendiği takdirde yıllardan beri artarak süren bu acımasız zulme son verilebilir oysa. Neden susuluyor, neden?? Anlamak öyle zor ki...

    Bu tahribat dizelerinizle dile gelmiş adeta.
    Kaleminize sağlık...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ve her şey dünyanın gözü önünde oluyor; Gözler kapalı, kulaklar tıkalı...Oysa dünya milletleri el ele vererek önlemler alınabilir. Çıkar ilişkileri daha mı ön planda...? Oysa çocukların geleceği karartılıyor.
      .Çok teşekkür ederim. Biliyorum bu tür olaylarda sizin de içiniz yanıyor
      .

      Sil
  9. nazım diyor ya: "çocuklar dünyayı alacak elimizden
    ölümsüz ağaçlar dikecekler"
    hep bu düşünce ile daha iyimser ve sevgi ile yaklaşabilsek onlara..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşke...keşke... Yetişkinlerin söktüğü, kestiği ağaçları onlar yeniden dikseler, yeşertseler... Ama yaşamalarına izin vermiyoruz ki. Savaşlarda çocuklar, sanat eserleri, doğa, hepsini yıkıp geçiyor savaşçılar...Düşünce yapılarının değişmesine gerçekten ihtiyaç var.

      Sil
  10. cocuklarin gülmedigi bir dunya dunya degil :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Doğru, ama çocukların gülmelerini engelleyecek öyle çok şey var ki bu dünyada.Keşke hepimiz karşı çıkabilsek...

      Sil