Koskocaman evrende
İnsan yapayalnız
Korkunç kalabalıklar içinde
Akortsuz sesler arasında
Kulakları tıkalı, gözleri kapalı
İnsan yapayalnız...
Konuşamadan, haykıramadan
Hep suskun, hep içine kapanık
Herkes maskeli, herkes duyarsız
Gözler yumulmuş, ağızlar büzülmüş
Kulaklar tıkanmış
Teknolojinin gümbürtüsü içinde
Sürüngenler gibi yol almak
Kanadı kırık kuşlar gibi çabalamak boş yere
Soluk alamamak
Çırpınmak, çırpınmak bir okyanusta
Kıyıya ulaşamamak...
Zaman kavramını yitirmek, bir hiçlik dünyasında
Varlığını kanıtlayamamak
Varken yok sayılmak yokluklar içinde...
İnsan olabilmek, insan kalabilmek
İnsansız bir dünyada...
Gökyüzü ışıksız, kapkaranlık
Hayaller yıldızlar kadar uzak
Çağa tanıklık etmek; bir kukla gibi
Eller, kollar, bacaklar hareketsiz
İplere bir türlü ulaşamamak, boşlukta sallanmak
Korkulu bir düşte, kâbuslar içinde uyanmak
Kan ter içinde sayıklamak
Engelliler koşusunda;
En geride kalmak, çağa uyum sağlayamamak...
Makbule Abalı-Eğitimci
6 Haziran 2026- İzmir-Urla
Şahane bir şiir Yüreğinize sağlık .Sevgıler
YanıtlaSilTa yüreğimden gelerek bugün yazdım.
Silİyi görüşünüze çok teşekkür ederim.
Merhaba🪷
YanıtlaSilYazınızı okurken teknoloji çağının gürültüsü içinde kaybolan insanın yalnızlığını derinden hissettim.
Ancak satırlarınız bana aynı zamanda şunu da hatırlattı: Bu yalnızlığı fark edip dile getirebilen insanlar hâlâ var ve siz onlardan birisiniz.
Sizin güzel bahçenizde birlikte otururken gördüğüm kuşlar, kediler, çiçekler ve doğaya gösterdiğiniz özen aklıma geldi.
Bu yüzden ben, yazınızdaki karanlığın içinde bile ışığın tamamen kaybolmadığını düşünüyorum.
İyi ki duyarlılığını, insanlığını ve umudunu koruyan insanlar var.
İyi ki siz varsınız.
Gülnur Vural
Ta yürekten, içinden gelerek yazdığına emin olduğum yorumlarını okurken gözlerimin buğulandığını bilirsin değil mi sevgili Gülnur. İzninle gene WhatsApp'tan bloğa taşıdım bu güzel yorumu.
SilHassasiyetin, duyarlılığın öyle üst düzeyde ki; Şiirlerimde, yazılarımda, öykülerimde "Umut" hiç tükenmez, hep vardır. Ancak bu paylaşımım, bir anlık yoğun bir duygu selinin ardından kelimelere döküldü.
Çok iyi bilirsin; insanız, hayat iniş çıkışlı. Bazen hüzün de bizimle.
Ancak haklısın, ışığa ulaşma çabamız hiç bitmeyecek.
Hep yakınlarımızda ol. İyi ki dostumuzsun.
İyi ki varsın...
Aydın Yaka
YanıtlaSilÇok güzel. Çağımızdaki insanın çıkmazlarını, bunalımlarını bircok yönü ile ifade etmişsiniz. Tebrikler.
Selâmlar.
Her zamanki nezaket ve inceliğinizle gönderdiğiniz geri bildirime çok teşekkür ederim Aydın Bey.
SilNe yazık, çağımızda pek çok alanda yeni buluşlar sergilenirken, bir güvensizlik ortamında insan insanın kurdu olabiliyor.
Çıkar ilişkileri doğrultusunda amaçlar yön değiştirebiliyor.
Sağlıklı, huzurlu, umutlu günler diliyorum.
Bu güzel şiirinizin her dizesi bir makale taşır. Bu makaleleri fark edip okuyabilenler ufka ulaşır. Ufka ulaşanlara ne mutlu. Bu mutluluğun kaynağı olan sizleri tebrik ederken saygılarımı sunarım.
YanıtlaSilSizden böyle değerli, motivasyon yüklü bir yorum almak ne büyük mutluluk Sabahattin Hocam .Beni onurlandırdınız. Çok teşekkür ederim.
SilSaygılarımla.
Teknoloji o kadar hızlı ki yetişmek mümkün değil. Ilk işe başladığımda ATM kullanmayan müşterileri anlayamamış, ayıplamıştim. Şimdi algılayamadığım pek çok teknoloji hayatın içinde, ailenin gençleri bilemeyince bize güler oldu:)(
YanıtlaSilTeknolojide bilgisayar çağını geriden takip eden kuşaklar hata yapma korkusuyla sınama yanılma yöntemine çok başvuramıyorlar. Derinlemesine kavramaya, anlamaya da zaman ve sabır yetmiyor sanırım.
SilTelefonlardaki mekanik sesler insana çok uzak. "Kalite kontrolü" sesleri kayda alıyor ama sorunlara ulaşamıyor.
Teşekkürler.
Ne güzel anlatmışsın Makbule öğretmenim. Kalemin daim olsun.Saygılar.
YanıtlaSilİyi görüşünüze, yönlendirici yorumunuza çok teşekkür ederim Hüseyin Öğretmenim.
SilGüzel günler dileyerek saygılar.
Sanki teknoloji geliştikçe ve hayatımıza dahil oldukça daha da yalnızlaştık ve izole yaşamlar sürmeye başladık diye düşünüyorum ve beraberinde anlamı olan birçok değeri de yitirdik.
YanıtlaSilBu güzel şiir için yüreğinize sağlık.
Mutlu ve huzurlu günler dilerim. :)
Düşüncenizde çok haklısınız değerli arkadaşım. İnsanlar daha bencilleşti. Büyük aileler bölündükçe değerler de kayba uğradı.
SilTeşekkür ediyor, esenlikler diliyorum.
Teknolojinin gümbürtüsü içinde
YanıtlaSilSürüngenler gibi yol almak
Günümüzün özeti sanki, çok güzel yazmışsınız kaleminize sağlık
Her şey öyle hızlı akıp geçiyor ki, yetişemeyince uyumsuz oluyoruz, ya da öyle sayılıyoruz. Yavaş şehirler (Slow cities) bile uzun zaman sürdürülemedi. Yapay zekâ olumsuz amaçlarla kullanılmaya başlandı. İyiyş kötüyü ayırt etmek giderek zorlaşıyor...
SilEsenlikler diliyorum.
Sahilde yürüyüş yaparken bir sürü genç görüyorum banklara, cafelere oturmuş. Hepsinin kafası eğik, ellerindeki telefonlara bakıyorlar. Eve gelen misafir çocukları da aynı. Yanyana dizili telefonda oyun oynuyorlar. Asla karşılıklı bir iletişim yok. Hatta büyükler bile kendini tutamayıp ikide bir telefona dalıp gidiyorlar. Anlayamıyorum. İnsan arkadaşıyla yanyana iken neden telefona ihtiyaç duyar? Teknoloji ilerledikçe iyice yalnızlaşıyoruz bence de.
YanıtlaSilBu güzel yorumla duygu ve düşüncelerimizi öyle güzel dile getirmişsin ki sevgili Manxcat. Hastanelerde bile telefonlar elden düşmüyor. 3 yaşındaki çocukların elinde cep telefonu var. Denetimsiz bir kontrol girdabında sürükleniyorlar.
SilGelecekten kaygı duyuyorum.
Esenlikler diliyorum.
( Yorumu geç gördüm, geç yanıtladım, bağışla.)