19 May 2015

BİR KİTAP TANITIMI- ALBÜMDEKİLER...



Albümdekiler uzun zamandır başucumdaydı. Okumak için uygun bir zaman bekledim. Olmadı, çeşitli nedenlerle okuyamadım. Üzüldüm, canım sıkıldı. Ve bir gün Albümdekiler'in kapağını araladım. O günlerdir okuyamadığım kitapta hiç duraksamadan 80. sayfaya kadar gelmişim. Okumaya başladığınızda kitap insanı sarıp sarmalıyor, sürüklüyor...

Albümdekiler, büyük bir ailenin birkaç kuşaklık hikayesi. Aile büyüklerinin, eşlerin, çocukların, torunların aile içi ilişkileri, hayat mücadeleleri konu ediliyor. Varlıklı  günleri de yokluk günlerini de yaşayan, her iki duruma da uyum sağlayan bir aile. Karakterler öyle güzel ve sağlam betimlenmiş ki kitabı okurken sanki bir albümün yaprakları arasından çıkıp, birer ikişer ete kemiğe bürünerek can kazanıyorlar. 

Romanda kadın kahramanlar çoğunlukta. Ailedeki kadınlar genellikle sağlam karakterde, ayakları üzerinde sağlam durabilen, kendini ezdirmeyen, yeri geldiğinde kuralları aşabilen, ama eşlerine sadık, dürüst  kadınlar. Eminim herkes her kahramanda kendinden bir şeyler bulacaktır. Elbette tıpatıp benzerlik değil ama yakınlık, yatkınlık, sempati duyma, benimseme... Ben en çok romanın başında konu edilen kızların annesi Mihriban Hanım'ı sevdim. Ve bir başka güçlü kahraman, Gülse. Roman kahramanlarının sevinciyle mutlu oluyor, acılarıyla üzülüyorsunuz.

Gülsen Varol her zamanki ustalığıyla kalemini çok iyi kullanmış. Çok düzgün ve duru bir Türkçe ile romanını tamamlamış. Her bir karakter ince ince işlenmiş, kişilik özellikleri çok özenle belirlenmiş. Herkes okurken farklı yorumlayabilir belki ama ben daha çok "anaerkil" bir ailenin bireylerini düşündüm. Babaların da ailede saygın bir yeri var, babalar da etkin ama annelerin daha çok sözü geçiyor, düşündüklerini gerçekleştiriyorlar. 

Ailedeki müzik tutkusu kuşaktan kuşağa ud, piyano gibi farklı enstrümanlarla sürüyor. "Albümdekiler" ; aile kavramını, kadın-erkek ilişkilerini, anne- baba- çocuk birlikteliğini, insana yeniden düşündüren, sorgulayan, her konuda ders alınacak bir roman. Kitabın kapağını kapattığınızda çok renkli bir "hayat" albümündeki değişik karakterler de tekrar eski yerlerine yerleşiyorlar sanki...
Elinize, yüreğinize sağlık Sevgili Gülsen Varol...

Kitaptan bazı alıntılar:

"Sanem gittikçe şişmeye başlayan ayaklarıyla artık zor yürümeye ve yürürken sık sık düşmeye başlamıştı. Bir an bile aklından çıkmayan sıkıntısını hep içine ata ata delirme raddelerine gelmişti. Birikiyordu... Ağlayamadığı için gözyaşları, konuşup dertleşemediği için üzüntüleri, yanında yöresinde kimse olmadığı için yalnızlığı...Ne zaman ve nerede patlayacağını bilmediği bir yanardağ gibiydi." (sayfa 146)

"Çok sonraları, her biri ayrı ayrı "Ne iyi etmişiz gitmekle" diye düşündüler. Çünkü böyle bir beraberlik bir daha hiç yaşanmadı... Ancak, sıralı ya da sırasız , "Ölüm" denen yokluk kapılarını çalıp, bir bir kalanları götürmeye başladıkça; neşeyi gönüllerinden atıp, yerine hüznü doldurarak bir araya geldiler. Ve her bir araya gelişlerinde , yoklama hep, 'bir' eksik çıktı!.. (sayfa 161)

"Ömür yapraklarına benzettiği albümlerde ne kadar resim varsa, yaşayan veya göçüp gitmiş bütün yakınlarının , sevdiklerinin, özlediklerinin resimlerini hepsini çıkartmıştı hapsoldukları yerden. Albümde yıllardır kapalı kalıp, sayfalar açıldığı zaman hava aldıklarını düşündüklerinin , panoya çıktıkça yüzlerine renk, gözlerine fer gelmeye başladığını düşündü. Nefes almışlardı sanki!.
Resimdekilerle göz göze gelmeye çalıştı, beceremedi. Neden sonra ağladığını fark etti..." (sayfa 183 )



16 yorum:

  1. Sarıyor dedin ya tamamdır... Sürükleyici kitaplar listeme hemen ekleyeyim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten öyle, sürükleyici bir kitap. Psikolojik karakter tahlilleri çok iyi aktarılmış.
      Sevgiler...

      Sil
  2. Gülsen Varol u ben de merak ettim . deep'te de görmüştüm. yakın zamanda yine kitap alımları yapacağım önceliği blog dünyasındaki yazarlara vereceğim ;) çok güzel tanıtmışsın yine ;) kocaman sevgiler <3<3<3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Onca yoğun işleri arasında bloğa bir uğrayıp yorumunu bırakıp giden sevgili Başkan'ı hep bir "gönül insanı" olarak hatırlayacağım herhalde.
      Kitabı çok etkilenerek okudum. Bitişine üzüldüğümüz kitaplar vardır, onlardan biri oldu benim için.
      Sevgiyle-dostça...

      Sil
  3. Çok sevindim Makbule Hanım 'cığım "Albümdekiler" i okumanıza ve yorumlamanıza.Yorumlarınızda okuduğum günlerin güzel anılarını anımsadım ,Sevgili Gülsen Öğretmenim ile baştan başa Karadenizde dolaştık.Güzel yerlerde güzel insanlarla kitapta buluşmak harika idi...Teşekkürler ,selam ve sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Uzun zamandır okumak istiyordum. Elime alınca çok kısa sürede bitirdim ve çok mutlu oldum. Doğu ve Batı Karadeniz'e ben de gitmiştim.Harika yerler. Elbette sizinki daha anlamlı bir gezi olmuştur.
      Yorumunuza çok teşekkürler.Selam-sevgiler...

      Sil
  4. Ah Makbule'm.. genelde bir aksilik veya hata olduğunda kendime kızmaya yatkın bir kişi olmama rağmen bu defa BEN MASUMUM diye haykırıp bilgisayarıma kızdım.. Canımdan bezdirecek derece her sayfamı bozan bazen de yok eden virüslerle uğraşıyoruz 2 gündür. Bir şey karalıyorum "Word"e az sonra yok oluyor.. hastalık derecesinde tutkun olduğum "kelimelik" oyunu titremekten okunamaz halde.. Bu sadece face için geçerli değil. ttmail.com artık "özel mail kutum olduğu halde" mail kabul etmiyor.. gmailde ise hiç kayıt yok..
    Böyle bir başlıkla başladığım için bağışla beni lütfen.. Bu kadar güzel ve duyarlı bir dostun kitabımla ilgili düşüncelerine kayıtsız kalmam mümkün değildi yoksa..
    Sana teşekkür etsem YETMEZ.. çok mutlu ettin beni desem.. YETERSİZ KALIR.. Sevgili Makbulem.. sessiz sakin gelip yüreğime yerleşen güzel insan beni duygulandırdın ve gerçekten mutlu ettin.. Teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herhangi bir aksilik olmadığı sürece sizin bloğa uğrayacağınızdan emindim. İnsanız, endişe edince ister istemez farklı senaryolar üretiyoruz. Sağlığınızın iyi olmasına sevindim.
      Umarım bilgisayarınızdaki aksaklık en kısa zamanda hallolur.
      Kitabınızı çok zevkle, severek okudum. Kitaplar vardır, bazı sayfalarda kendinizden, ailenizden bir şeyler bulur, duygulanırsınız, hüzünlenirsiniz."Albümdekiler" de öyle oldu benim için.
      Asıl ben teşekkür ederim, güzel bir kitap okuma fırsatı verdiğiniz için...Beyninize, yüreğinize, emeğinize sağlık. Sizi tanıdığım için gerçekten mutluyum.
      Saygıyla- sevgiyle-dostça...

      Sil
  5. Ömür yapraklarından biriktirdiğimiz fotoğraflar bir çok yaşanmışığın ispatı gibi kalır çekmecelerde.
    Ve biz onların ilerisinde yeni bir dokusunu keşfetmeye çalışırız hep hayatın.. Oysa onlar da bir zamanlar ulaşmak istediğimiz gelecekti.. Geçmiş, şimdi ve gelecek çizgisinde belirmeye çalışan yüzlerimiz.. Herkesin albümünde birikir hüzün bir kaç da göz yaşı..

    Bu dolu albümdekilerin yolculuğuna dahil olmak istedim, içten paylaşımınızla..
    sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hepimizin hayatında farklı albümler içinde "biz"i sergileyen ne çok fotoğraf vardır. Özel hayatların, özel günlerin gizli tanıklarıdır çoğu. Bazen paylaşılır ama her zaman aydınlığa çıkmayan farklı yüzleri de vardır.
      Bu uzun yolculukta güzel yorumunuzla sizi de görmek beni mutlu etti.
      Sevgiler...

      Sil
  6. albumler hepımızın kendınden anektotlar bulacagı kıtap sanırım cok tesekkurler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten öyle. Büyük bir ailenin kuşaktan kuşağa değişen yaşamı. Bir soy ağacı tasviri.
      Ben teşekkür ederim yorumunuz için.
      Sevgiler...

      Sil
  7. benim kitabı da çok doğru değerlendirmiştiniz. ne güzel roman albümdekiler. kitaptaki kahramanların fotoları da varmış gülsen hanımın blogunda. kendi ailesi ya :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sizin kitabınız da çok severek okuduğum kitaplardan biriydi. Kitapla ilgili yazdığım yazıya sizin blogda hiç rastlamayınca "gözden kaçmıştır" diye düşünmüştüm hatta.
      Araştırmalarınız geniş çaplı... Birkaç gündür çok verimli yazıyorsunuz. Kutlarım.
      Selamlar...

      Sil
  8. geçerken bi uğrayıp merabaaaa demek istedim kii. neşeli günler dilerim. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. İnsanın bazen içten bir merhaba'ya gerçekten ihtiyacı oluyor.
      Selamlar...

      Sil