Bir arkadaşıma dostuma hediye vermeyi düşündüğümde önce aklıma kitap ve çiçek gelir. Çocukluğumdan beri bu alışkanlığım hiç değişmedi. Bunların dışında sevdiği objeleri de düşünebilirim. Ancak maddi gücüm elverse bile pahalı bir ürün almaktan hep kaçınmışımdır. Hayatım boyunca "para" hiçbir zaman ön planda olmadı benim için.
TV reklamlarında ekonomik sıkıntıların ardından, özel günlerde alınabilecek hediyelerin reklamı başladığında tam bir ironi diye düşünüyorum. Çok yüksek fiyatlarla satılan mücevherler, saatler, daireler, seyahat seçenekleri. Sade bir vatandaşın alım gücünü çok aşan fiyatlar ve armağanlar
"Zevkler ve renkler tartışılmaz" dense de hayaller sınırsız elbette. Ancak hayal gücünü zorlamamak iyi olur herhalde. Sadelik ve uyum seçimlerde neden ön planda olamıyor? Belli yaş gruplarına göre giysiler veya eşyalara istek olmadığı için mi acaba tüm kıyafetler gösterişli ve frapan? Arz ve talep meselesi. Herkes aynı fabrikanın ürünleri gibi; aynı kesim ve boyada saçlar, bazen yakışmadığı halde giyilen giysiler. Annelerle kızları ayırt edemiyorsunuz.
Dostlardan günlük mesajlar gelir çoğu zaman. Bazen hafta başı ya da hafta sonu iyi dilekleri içerir bu mesajlar. Bazen bir günaydındır, bir tablodur, bir manzaradır iletici. Dostluğu tazelemek adına, hal hatır sormak için, varlığımızı kanıtlamak adına çok değerli iletilerdir bunlar. Her zaman uzun uzun yanıt veremeseniz de, dostlar halden anlar, küçük bir simge, bir incelikli cümle yetebilir sevgiyi anlatmaya.
Haziran Ayının ilk günlerinde güller, duruşu ile, goncalarıyla tomurcuklarıyla dikkat çekiyor. Dostlardan, sevgili arkadaşlarımdan gelen gül fotoğraflarını sergilerken Ahmet Haşim'in bir şiirinden dizeler mırıldanıyorum.
"Yorgun gözümün halkalarında
Güller gibi fecr oldu nümayan
Güller gibi... sonsuz iri güller
Güller ki kamıştan daha nalan ;
Gün doğdu yazık arkalarında! "
Çiçeklerle sevgi ve bağlılıklarını ileten dost ve arkadaşlarıma sonsuz teşekkürlerimle.
Makbule ABALI-Eğitimci
10 Haziran 2026 Urla- İzmir
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder