Koskocaman evrende
İnsan yapayalnız
Korkunç kalabalıklar içinde
Akortsuz sesler arasında
Kulakları tıkalı, gözleri kapalı
İnsan yapayalnız...
Konuşamadan, haykıramadan
Hep suskun, hep içine kapanık
Herkes maskeli, herkes duyarsız
Gözler yumulmuş, ağızlar büzülmüş
Kulaklar tıkanmış
Teknolojinin gümbürtüsü içinde.
Sürüngenler gibi yol almak
Kanadı kırık kuşlar gibi çabalamak boş yere
Soluk alamamak
Çırpınmak, çırpınmak bir okyanusta
Kıyıya ulaşamamak...
Zaman kavramını yitirmek, bir hiçlik dünyasında
Varlığını kanıtlayamamak
Varken yok sayılmak yokluklar içinde...
İnsan olabilmek, insan kalabilmek
İnsansız bir dünyada...
Gökyüzü ışıksız, kapkaranlık
Hayaller yıldızlar kadar uzak
Çağa tanıklık etmek; bir kukla gibi
Eller, kollar, bacaklar hareketsiz
İplere bir türlü ulaşamamak, boşlukta sallanmak
Korkulu bir düşte, kâbuslar içinde uyanmak
Kan ter içinde sayıklamak
Engelliler koşusunda;
En geride kalmak, çağa uyum sağlayamamak...
Makbule Abalı-Eğitimci
6 Haziran 2026- İzmir-Urla
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder