DÜŞÜNÜRKEN...

 

* Toplumsal çalkantılar, umulmadık değişimler, tartışma ve kavgalar süreklilik kazandığında o toplum kalkınabilir mi?

* Değerleri altüst olunca bir toplumun; bireylerinde güvensizlik, endişe ve kaygılar, inançsızlık başlaması da yadırganmamalı.

* İhanete uğrayan insanların, bir süre herkesten kuşkulanması, çok normal sayılmalıdır.

* Çeşitli kurumlara büyük maaşlarla atanan danışmanlara gerçekten danışılır mı? Danışmanlar, görevlerinin sorumluluğunu yerine getirirler mi?

* Sadece 23 Nisan'larda değil, arada sırada çocuklar da bazı önemli toplantılarda bulundurulsa daha iyi olmaz mı? Çocuklar hiç çekinmeden, gerçeği olduğu gibi insanın yüzüne söylerler. 

* Sürprizler güzeldir denir. Ama insanı şoka uğratan, zihinleri altüst eden durumlar sürpriz sayılabilir mi?

* Hukuk Fakültelerinde ders işleyen öğretim üyeleri ve görevliler derslerde, öğrencilerin sorularına gerçek cevapları verebiliyorlar mı, yoksa susmayı mı tercih ediyorlar?

* Yalanın, aldatmanın, dedikodu ve kötü söz söylemenin yanlış olduğunu bellettiğimiz çocuklarımız, toplumda bu tür uygulamalarla karşılaşırlarsa neye, nasıl, kime inanacaklar, doğru ile yanlışı nasıl ayırt edecekler? 

Makbule Abalı- Eğitimci

25 Mayıs 2026-Urla-Türkiye

Not: Sağlıklı, huzurlu, mutlu günler, esenlikler diliyorum. Bu paylaşımımda yorum köşesini kaldırdım.

DÜNYAYA UYUM SAĞLAMAK... Dörtlüklerle Düşünmek...

 

Çocuklar saf, çocuklar masum

Çocuklar içten, çocuklar tertemiz

Çocuklar dürüst, çocuklar güvenilir 

Güçleri yeter mi acaba dünyayı güzelleştirmeye?

* * * * * * * * * *

Çocuklarda iki temel korku  vardır başlangıçta;

Düşmekten ve yüksek sesten korkar, ürker çocuklar.

Elinden tutup yol gösteren olmazsa

Her yol sapadır, her amaç ulaşılmaz...

* * * * * * * * * * 

Öğretmek -eğitmek çocukları,  gençleri

Ve sonra onlardan öğrenmek yeni bilgileri

Güç katar insana, yaşama sevinci aşılar

Severek, gönülden yapılan her iş... 

* * * * * * * * * *

Karın açlığı güçsüz kılar kişiyi,,

Ya beyin açlığı nasıl giderilir?

Bir ot gibi yaşamak değil de;

Tutunacak güvenli bir dal aramak...

* * * * * * * * * * 

Yasaklar koyduk, kural dışı dedik,

Suçladık, kınadık, ayıp saydık

Dinlemeden, anlamadan, anlatamadan

Suçladık, damgaladık, yıprattık kişileri...

* * * * * * * * * *

Sessizliğin sesini dinliyor kimi zaman insan 

Tüm aykırı seslere kulakları tıkalı

Görmek istemediklerine gözleri kapalı, 

Temkinli adımlarla,  mumla arar gibi insan arıyor.

* * * * * * * * * * 

Neden bazen yalnız kalmak ister insan?

Neden karmaşadan uzaklaşmak,

Algılayamadığı seslerden kaçmak,

Koroda değil de soloda yer almak... 

* * * * * * * * * * 

Sustukça düğümler oluşur boğazda 

Anahtarlar yok oldukça kapılar açılmaz 

Bacalar tütmez yakıt azaldıkça

İnsan tükenir hele umut da biterse... 

* * * * * * * * * * 

Doğal olan her şeyi tükettik

Kimleri küstürdük, kimleri harcadık

Hazıra, kolaya, kopyaya alıştık 

Zekânın bile yapayını ürettik... 

* * * * * * * * * *  

Yedek parçası yok yıpranan beyinlerin

Her saniyede modeli yenilenirken makinelerin, 

İnsanın tükenmişliğine çare aranıyor  

Tam sağlıklı bedenler için garanti belgesi verilemiyor...  

* * * * * * * * * * 

DAHA GÜZEL BİR DÜNYA UMUDUYLA

DÜNYA ÖĞRETMENLER GÜNÜ KUTLU OLSUN. 

Makbule ABALI-Eğitimci 

5 Ekim 2024 İzmir-Urla