YANIYORUM ANNE...

Gece zifiri karanlıktı,

Önce duman kokusu duyuldu,

Ansızın alevler göğe yükseldi...

Kapılar kapalı, gece karanlık.

Çığlıklar, çığlıklar, çığlıklar...

Yanıyorum anne...

Bağırdım, duymadın,

Tutuştu her taraf

Sen yanımda değildin anne,

Ben yurtta, sen evde,

Kilometrelerce uzaktaydın anne.

Bense tek başıma,

Ben yandım ta içimden,

Ben tutuştum anne...

Oysa okumaya gelmiştim;

Doktor, öğretmen ya da hakim olmaya,

Hayallerim, umutlarım da yandı anne,

Ben tutuştum onlar da alev aldı.

Vedalaşamadım kimseyle,

Kavrulmuş elimi uzatamadım.

Ben gidiyorum, elveda anne,

Her şey kül oldu.

Kötü bir rüya gibi, kötü bir masal gibi,

Yandı bitti kül oldu...

Makbule Abalı 2016