Her yeni gün yeni bir sayfa açıyor yaşantımızda...
Her yeni gün geçmişten parantezler aralıyor, noktalı virgüllerle devam ediyor.
Her yeni gün yaşamı yeniden düzene sokuyor, yeni hazırlıklar gerektiriyor.
Günler, yıllar ilerledikçe, yaş aldıkça (yaşlandıkça değil )
deneyimlerimiz de zenginleşiyor, yaşam anlam kazanıyor...
Soluklanmak-Yaraları Sarmak...
Yaşam kesintiye uğruyor bazen; sıkıntılar yaşıyor, yara alıyor, bırakıyorsunuz her şeyi.
Savaşmak veya pes etmek kişiye bağlı. Her düşüş yeni bir toparlanmayı gerekli kılıyor.
Kendiniz veya yakınlarınız için her hastalık yeni bir pencere açıyor ufkunuzda.
Bazen buğulu bir camın ardından, bazen sisli bir aralıktan yeniden bakıyorsunuz.
Kendinize, yakınlarınıza, çevrenize... Her şeyi yeniden sorguluyor, yeniden-yeniden değerlendiriyorsunuz.
Kuru dalların yeniden filizlenmesi gibi yni düşünceler geliştiriyorsunuz...
Kasırganın ardından her şeyi yeniden onarmak gibi, yeniden soluk almak gibi.
Yeniden oksijen depolamak gibi, yeniden yön bulmak gibi...
Nedeni ne olursa olsun her tökezleme yeni bir duruş kazandırıyor.
Her kayıp bir bakıma kazanca dönüşüyor, yeni bir farkındalık getiriyor.
Akıl-beden-ruh sağlığının ne denli önemli olduğunu bir kez daha anlıyorsunuz.
Yeter ki BEYİN ve YÜREK zedelenmesin, SEVGİ ve UMUT tükenmesin içimizde...
2010
