Çocukların bazen beden diliyle,ya da bazen sözel veya yazılı olarak babalarına söylemek istedikleri ne çok şey vardır.
Bugün onlara kulak vermek ister misiniz ?
"Onunla birlikte dünya daha güzeldi. Dili, dini, milliyeti, cinsiyeti, rengi ne olursa olsun, insanları ayırt etmemeyi babamdan öğrendim."
"Neden önceleri "anne" diye ağlarız da yardıma ihtiyaç duyunca ilk babamız aklımıza gelir? Sözcüklerle tanışırken de ilk "baba" der çocuklar? "
" Küçükken babamın o kocaman elini tutmak, onun hikayelerini dinlemek ne büyük mutluluktu. O eli bilsen nasıl arıyorum..."
"Babamdan bizlere çok para, mal, mülk kalmadı belki ama, övünülecek bir geçmiş, dürüstlük, insanlık, ak bir alın, sevgi dolu bir yürek kaldı."
"Babam dünyanın en nazik, en sakin insanıydı. Çünkü annemi, bizleri çok sevdi, hiç incitmedi."
"Ben evlenmek istemiyorum" diyerek ağladı küçük kız. "Ya babam kadar kötü bir kocam olursa..."
"Çekingenliğimin, güvensizliğimin, tutukluğumun nedeni babamdır. Yalnızlığı tercih etmem, düş kırıklıklarım hep ondan kalmadır."
Bir başka çocuk: " Dünya bir anda karardı sanki. Babamı kaybedince anladım, en büyük sevgi kaynağım yok oldu gitti."
" Eşime hep sadık kaldım, onu ömrümce sevdim, saydım. Bu konuda en etkili öğretmenim babamdı."
" Kızlar babalarına düşkün olurlar. Çünkü iyi bir baba gücün, iyi ahlakın, saygı ve sevginin sembolüdür. "
"Dostlarıma iyi davranmayı, vefalı olmayı babamdan, tartışmayı, kavga etmeyi arkadaşlarımdan öğrendim."
"Hayat uzun bir maratondu. Her uzun koşuda, zorlu sınavlarda babamdan, ailemden güç aldım..."
Sadece bir güne değil, çocuklarının hayatlarına güzel izler bırakabilen BABA'lara ne mutlu. İyi ki varlıklarını hissettirdiler, iyi insanların yetişmesine katkıda bulundular. Onlara gönülden selam olsun.
Yitirdiğimiz tüm babaları saygıyla, özlemle, rahmetle anıyoruz.
Makbule Abalı
