Sesler giderek azaldı... Sessizliğin sesinde huzur buldu insanoğlu. Ta tepelerden gelen uğultu kesildi. Yeni bir yolculuk başladı düşlerde; ovalara, yeşile, huzura, sonsuzluğa. Zaman durdu- bir ömür gibi- Saatler dakikalara, dakikalar saniyelere dönüştü. Tükendi belki her şey, eridi gitti. Saatler çalışmadı bir süre. Takvim yaprakları koparıldıkça mevsimler, aylar, günler geçti ardı ardına...
Gün geldi, yağmur yıkadı her şeyi... Arındı dünya kirlerinden. Su yardım etti değişime... Akıp gitti bütün kirler. Güneş doğdu yeni bir günle. Aydınlattı, ışıttı her yeri. El ele- göz göze geldi insanoğlu.
Güneş gülümsedi sanki. Kuş sesleri sardı her yanı. Şiddet, öfke, kin geride kaldı. Sağduyu, içtenlik, doğallık, hoşgörü, anlayış öne geçti.
İnsan utandı; insana, doğaya yaptıklarından. Onca zaman sonra kötülük iyiliğe, savaş barışa yenik düştü...
