Eski bir bahçeye girdim dün gece;
Bakımsız, sararmış, tarumar, el değmemiş yıllardır...
Kah hüzünlendim, kah gülümsedim, duygulandım.
Her şey sararmış, yapraklar dağılmış,
ama anlamını yitirmemiş.
Neler barındırmış içinde, kimseler görmemiş...
Göçmen kuşlar gibi yuvaya döndüm,
eski günlüklerimi karıştırdım dün gece.
Eski bir dosta vefa borcu öder gibi,
onu unuttuğumu sanmasın istedim...
Zaman tünelinde uzun bir yolculuk yaptım,
hız limitini aşmadan sindire sindire dolaştım.
"Kendimle yüz yüze" , "kimseyi dürtmeden",
"özel duvarıma" bir zamanlar yazdığım "paylaşımları"
yeniden gözden geçirdim...
Behçet Necatigil'in dizelerindeki gibi;
"çekingen, tutuk, saygılı"
gizli bahçemde açan çiçekleri derledim...
2010
(2000'li yıllarda yazdığım, daha sonra blogda yer almış bir şiir denemesi. Bu kez nostaljik Pazartesi'ye konuk oldu.)
