Kapkaranlıktı her yer;
Zifiri karanlık, göz gözü görmüyor
Işık yok, lâmba yok, mumlar bile erimiş, bitmiş.
Karanlıkta her şey serbest;
Hile, aldatmaca, saldırı, yalan
Kuklalar sarmış dört bir yanı
Kimliksiz, kişiliksiz, bilinçsiz.
Her şey sahte, her şey yalan
Sokaklar, caddeler boşalmış
Birkaç kişi ortalıkta
İki büklüm olmuşlar eğilmekten
Gözlerde kara gözlükler, yüzlerde maskeler
Uçurumun yamacında çocuklar, gençler
Ellerde yazılı mini pankartlar;
Onur, güven, dürüstlük, adalet,
Hak, hukuk, insanlık hepsi kayıp
Her şey yok olmuş, savrulmuş
Bir kasırganın etkisinde
Yer gök birbirine karışmış.
Gök bulanık, bastığın toprak çorak
Kuşlar göç etmiş uzak diyarlara
Ağaçlar küskün, tomurcuklar dökülmüş
Çiçekler tarumar, sular çekilmiş.
Burası bir dünya cehennemi
Alevler içinde, ateş sarmış her yanı
İnsanlar kaybolmuş
Elde kandiller insanlık aranıyor,
Umut aranıyor, köksüz umutlar.
Göz gözü görmüyor, her yer karanlık ;
Karanlık, kötü bir rüyadan uyanmak gibi...
Makbule ABALI
15 Mayıs 2023
