Çok uzaklarda bir okulda son ders zili çaldı;
Resim dersiydi o ders, resim çizilirdi tabii.
Önce düşündü öğretmen ve konuyu verdi çocuklara;
Bugünkü konumuz "Babanız ve siz " dedi
"Hayalinizdeki babanızı çizin"
Her renkte, her boyda kalem dağıttı çocuklara
Siyah, beyaz, sarı, turuncu, kırmızı, yeşil, kahverengi, mor.
Çocuklar önce düşündüler bir süre,
Sonra sarıldılar kalemlere.
Türlü çeşitli baba canlandı resimlerde...
Bir küçük bakkal levhası market oldu önce,
Sonra bir Alışveriş Merkezi, bir çocuğun resminde.
Bir başka resimde
Bir çocuğun elindeki minicik top
Kocaman bir futbol topuyla yer değiştirdi,
Kaleyi baba koruyordu tabii.
Bir Eskici dükkanı vardı bir resimde
Eskimiş ayakkabılar, küçülmüş giysiler, solmuş paltolar
Yeni giysilere dönüştü birden,
Adı "Son model giysiler dükkanı " oldu.
Çocuk bu ya! Bir çocuk babasını özenle çizdi,
Baba evdeki en büyük koltukta otururken
Anne de vardı aynı resimde, bir köşede;
Yorgun, saçları dağılmış,
Yüzünde buruk bir tebessüm...
Bir başka resimde sadece baba vardı
Kapıda, elinde boş cüzdanı
"Ben iş bulmaya gidiyorum" diyordu.
Sınıfın en çalışkanı, doktor babasını çizmişti,
Yüzünde maskesi, elinde diploması, ilaçları
Odanın kapısında "Nöbetçi Hekim" yazısı.
Bir kız çocuğunun resminde;
Elinde kitabıyla sınıfta bir öğretmen,
Kitabın üstünde minicik bir yazı,
"Çalıkuşu gibi bir öğretmen olmak"
Arabasıyla kâğıt toplayan bir baba vardı bir resimde;
Arabası son model, gıcır gıcır
İçinde pırıl pırıl kitaplar, kaplı defterler
Göz alıcı renkli kalemler, dosyalar...
Evde çok hırpalanan, aşağılanan,
Sürekli dayak yiyen bir çocuğun resminde
Kendi küçücük, anne-baba kocamandı.
Elleri-ayakları, yüzü çizilmemişti çocuğun...
Bir madencinin oğlu vardı sınıfta
Resmi kapkaraydı ;
Gökyüzü karaydı, evler kara, yüzler kara
Sadece parlayan bir güneş vardı resimde, altın sarısı
Ama tepede değil, yerin yedi kat altında.
Bir anne-kız çizilmişti bir çocuğun resminde,
Sadece anne ve çocuk, ikisi de ayakta
Yalnız ama el ele, yürek yüreğe
El emeğine-sanata gönül vermiş,
Etraf apaydınlık, uzun ince bir yol, çiçekler içinde...
Her yaştan, her renkten çocuklar vardı resimlerde ;
Güneşe ipler bağlayıp
Onu gökyüzüne çekmeye çalışan...
Aydedeye, yıldızlara salıncaklar kurup sallanan,
Rengârenk, gerçek ya da gerçeküstü hayaller kuran...
Zil çaldı, ders bitti okulda,
Hayat devam ediyordu tüm dünyada.
Çocuklar hayalleriyle baş başa,
Umutlar, beklentiler düşler, kağıtlarda,
Çıplak gerçekler dışarıda, yaşamda kaldı...
Makbule ABALI-Eğitimci
18.10. 2022 İzmir-Urla
Dünyada çocuklara ulusal bir bayram armağan edilen ilk ve tek ülkeyiz.
23-29 Nisan tarihleri arasında kalan hafta "Çocuk Haftası " olarak anılır.
İnşaat Mühendisi iken sınıf öğretmeni olmayı tercih eden bir akrabamızın gönderdiği alıntı video, beni mutlu etmişti.
O güzel videoyu, 2022'de yazdığım bir şiirle birleştirmek istedim.
Gönülden, isteyerek yapılan çalışmaların, her türlü imkân ve koşulda harika sonuçlar verebileceğinin kanıtı gibi...
Eğitime emek harcayanlara sonsuz teşekkürler.
2025-2026 Eğitim-Öğretim yılının ilk haftası yarın başlıyor. Bugün 31 Ağustos gecesi. Yaz mevsimiyle vedalaşıyoruz.
