Bir zamanlar bir efsane gibiydi;
Köy Enstitüleri köylü çocukların kurtarıcısı,
Ayaklarda çarıklar, üst baş perişan.
Ve sonra yeni bir dünya açılıyor önlerinde;
Mükemmel eğitimcilerin önderliğinde
Okullarını kendileri inşa ettiler,
Bahçelerini kendileri düzenlediler, ektiler, biçtiler,
Her konuda yetiştiler,
Yılda 200 kitap okuyan, bir enstrüman çalan,
Barışı, kardeşliği, dostluğu savunan,
Haksızlığa karşı çıkan, özgüvenli,
Kendi kendine yeten bireyler olarak yetiştiler.
................................
Ve sonra....
21 Köy Enstitüsünden geriye kalan
Harabeye dönmüş, insanın içini acıtan sonuçlar, bahçeler, binalar.
aydınlanma hareketi karanlığa gömülmüş.
Geriye kalan o yıllarda eğitim şansını yakalayabilmiş
bir avuç güzel insan...
Makbule ABALI.
