Bir "Dünya Şiir Günü'nde" tüm çocuklara sevgiyle...
HAYAT BİR OYUN MUDUR...? OYUN BİTTİ...
Her yer oyun alanıydı önce
Sonra yer kalmadı çocuklara;
Gökdelenler, AVM'ler kuruldu yerlerine,
Gene de vazgeçmedi çocuklar oynamaktan,
Bilyeler kurallara göre tek tek dizildi,
Gökyüzüne özgürce salındı uçurtmalar.
Ama "İpler ağaçlara takıldı" dedi büyükler,
Ve ağaçlar cezalandırıldı,
Ağaçları kökten kestiler..
Önce ağaçlar suçlu sayıldı, sonra çocuklar.
Tüfekler, bıçaklar, gaz kapsülleri serbestçe ortalıktayken
Bilyeler suçlu sayıldı, çocuklarla beraber
Uçurtmalar utandı, gökyüzüne havalandılar...
Suçlular nerede...?
Bir "saklambaç oyunu" gibiydi sanki her şey,
Herkes saklandı, "ebe" bir türlü bulunamadı....
Ta uzaklardan bir çocuk sordu hüzünle;
"Hayat bir oyun mudur anne? "
Kısık bir sesle cevapladı annesi;
"Oyun bitti!..."


