KAZA GELİYORUM DEDİ...

 

Kaza geliyorum dedi

Günler-aylar, belki yıllar önce;

Kimse önemsemedi,

Sezilemedi, 

Bilinemedi, 

Duyulamadı... 

Kaza geliyorum dedi;

Bazen bir madende-göçükte 

Yerin kilometrelerce altında,

Bazen bir depremde

Usulsüz binalarda,

Bir sel felâketinde, toprak kaymasında 

Dere yatağında.

Bir trafik kazasında, bir uçakta,

Ya da lüks bir otelde

çocuklar uykuda,

Herkes uykuda,

Her yer kapkara, her yer ıssız

Bembeyaz bir kar var sadece.

Kaza geliyorum dedi;

Birden sanki tüm renkler kayboldu

Beyaz, kırmızı alevlerle buluştu,

Sesler, çığlıklar çoğaldı,

Dünya yeniden karıştı...

Makbule ABALI-Eğitimci 

22.01.2025 İzmir-Urla

Bu büyük kazada hayatını kaybeden tüm insanlara rahmet, yakınlarına sabır ve baş sağlığı diliyorum. Bedensel-ruhsal açıdan yaralı olanlara acil şifa ve iyilikler dileyerek.

Benzeri acıların yaşanmaması umuduyla... 

 

 

BİR YANGIN Kİ...

 Masmavi gökyüzü kızıla bulandı ansızın

Alevler yükseldi görkemli ağaçların arasından

Kozalaklar patlıyor gümbür gümbür 

Kapkara dumanlar sardı dört bir yanı

Kıyı şeridinde mavi, renk değiştirdi kırmızıyla...

Az sonra yerleşim yerlerindeydi alevler,

Alevler yükseldi, çığlıklar arttı

Yılların birikimi bir anda gitti,

Önce evin damı çöktü,

Sonra duvarlar...

Hayvanlar ağlar mı?

Ağıldaki hayvanlar ağlıyor adeta 

Bir çocuk yeni doğmuş buzağıyı kucaklamış,

Bir diğeri çaresiz, otların üzerine su püskürtüyor.

Kuşarın kanatları alev topu gibi,

Uçmak için çırpınıyorlar.

Kaplumbağaların sırtlarındaki evleri bile yanmış;

Yüz yıllık ömürlerini tamamlayamadan...

Koyunlar, kuzular, keçiler 

Kavrulmuş gibiydi tüyleri

Cehennem ateşi kavurdu toprağı,

Dört bir yanı...

Sular bile yetişemedi ateşin şiddetine

Bir felaket günü ki anlatılmaz;

Yürekler yandı, canlar kavruldu,

Tutuştu hepten değerler...

Makbule ABALI, 2021